Tag: Gerstmann

Gru 05 2013

Zebranie Członków Łódzkiego Oddziału PTP – 11 grudnia 2013

Szanowni Państwo,

przypominamy o spotkaniu członków Łódzkiego Oddziału PTP – 11 grudnia b.r. o godz. 18.30.

Spotkanie będzie miało wyjątkowy charakter:

  1. Złożymy kwiaty pod tablicą upamiętniającą trzydziestą rocznicę tragicznej śmierci Prof. Stanisława Gerstmanna – twórcy kierunku psychologia na Uniwersytecie Łódzkim, którą ufundował nasz Oddział.
  2. Oficjalne odsłonięcie tablicy odbędzie się 12 grudnia (czwartek) o godz. 12.00, na którym obecne będą władze Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Uniwersytetu Łódzkiego oraz najbliższa rodzina prof. Stanisława Gerstmanna.
  3. Zaprosimy do dyskusji na temat konsultacji społecznych dotyczących ustawy o zawodzie psychologa.
  4. Spotkamy się również „przedświątecznie” – przy małym, słodkim „co nieco”.

 

Serdecznie zapraszamy – spotkanie tradycyjnie odbędzie w Instytucie Psychologii na ul Smugowej 10/12, w sali 301.

Pozdrawiamy

W imieniu Zarządu Oddziału PTP

Maria Finogenow

Permalink do tego artykułu: http://ptp-lodz.pl/?p=607

Lip 07 2013

Profesor Stanisław Gerstmann

Profesor Stanisław Gerstmann – wybitny psycholog, wykładowca, a przede wszystkim wspaniały, pełen życzliwości człowiek. Co o nim wiemy?

Rok 1911

Urodzony 28 marca 1911 roku w Drohobyczu, dzieciństwo spędził w domu pełnym wartości, kultu wiedzy i tradycji, co wyznaczyło kurs jego dalszego życia.

Był uczniem Państwowego Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku, zaś po uzyskaniu świadectwa dojrzałości rozpoczął studia filologiczne na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie. Był 1930 rok. Cztery lata później uzyskał tytuł magistra na podstawie pracy dyplomowej pt.: „Stanowisko krytyczne St. Brzozowskiego w Legendzie Młodej Polski”. Następnie pracował w dwóch gimnazjach, ale również na Uniwersytecie Lwowskim jako asystent w Zakładzie Psychologii. Już w 1939 roku uzyskał stopień doktora, po napisaniu pracy: „Symbolika Wesela Stanisława Wyspiańskiego”.

Podczas wojny imał się różnych prac, niezwiązanych ze swoim zawodem, a po jej zakończeniu zatrudnił się w gimnazjum i liceum. W 1946 roku powrócił do pracy uniwersyteckiej w Zakładzie Psychologii Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. W tym samym czasie podjął pracę jako psycholog w Przychodni Psychiatrycznej w Bydgoszczy. Przez dwa lata, od 1954 roku, wykładał psychologię w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku oraz aktywnie działał w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej propagując psychologię nauczania i wychowania, ale także prowadził liczne kursy radiowe dla nauczycieli.

Okres powojenny był pracowity dla Pana Profesora, gdyż zajął się intensywną pracą badawczą. Od samego początku można było zauważyć, że posiadał specyficzne podejście teoretyczne i metodologiczne. Dużą wartość stanowiły dla niego: obserwacja, rejestracja i utrwalanie danych. W tym czasie przede wszystkim zajmował się prawidłowościami wpływu życia rodzinnego na kształtowanie się pewnych cech psychiki dziecka oraz teoriami emocji, a w szczególności funkcjonowaniem człowieka w zakresie emocjonalnych i temperamentalnych cech.

Rok 1956

W 1956 roku po zyskaniu tytułu naukowego docenta, objął kierownictwo Katedry Psychologii Wychowawczej Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Trzy lata później przeniósł się do Łodzi, gdzie do przejścia na emeryturę w 1981 roku, pełnił funkcję kierownika Zakładu Psychologii. Kolejne lata były wypełnione pracą naukową, która przyniosła efekt w postaci m.in. tytułu profesora nadzwyczajnego w 1960 roku, a szesnaście lat później-profesora zwyczajnego.

Dzięki ciężkiej pracy Profesora Gerstmanna, na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego, w 1972 roku, powstały odrębne studia psychologiczne. Był również zaangażowany w kształtowanie się koncepcji programowej studiów psychologicznych w Polsce oraz koordynował prace w zakresie systemu kształcenia psychologów uniwersyteckich w Zespole Dydaktyczno-Wychowawczym Psychologii.

Był bardzo lubiany przez swoich studentów. Z jednej strony wymagał od nich rzetelnego przygotowania, wnikliwości i sumienności, kładł nacisk na etykę zawodu, zaś z drugiej potrafił żartować podczas egzaminów, co zmniejszało u nich stres.

Profesor Gerstmann nie tylko prowadził działalność naukową i dydaktyczną, ale również popularyzatorską, ponieważ uważał, że znajomość psychologii jest pomocna w rozumieniu innych ludzi, ulepsza pracę wychowawczą rodziców oraz nauczycieli. W związku z tym dzięki pracy Profesora w 1973 roku została opublikowana książka pt. „Psychologia na co dzień”.

Profesor był m.in. członkiem: Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, Łódzkiego Towarzystwa Naukowego, Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej, Komitetu Nauk Psychologicznych PAN. Dostał również liczne nagrody oraz odznaczenia państwowe w tym Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Wśród psychologicznych zainteresowań Profesora m.in. znalazły się: psychologia wychowania (wpływ lęku przed niepowodzeniem i motywacji do uczenia na funkcjonowanie uczniów w środowisku szkolnym, autorytet wychowawczy); metodologiczne problemy psychologii (z wykorzystaniem: obserwacji bezpośredniej, pośredniej; eksperymentu naturalnego; analizy testów i kwestionariuszy); psychologia ogólna (funkcjonowanie osobowości, rola i klasyfikacja postaw); problem przedmiotu badań psychologicznych (orientacja w sobie i otoczeniu, diagnoza).

Rok 1983

7 grudnia 1983 roku do współpracowników i studentów Profesora dotarła tragiczna informacja: wybuch gazu pogrzebał w gruzach mieszkania dwóch klatek bloku na Retkini, w tym również to zamieszkiwane przez Profesora Gerstmanna. Jego śmierć pogrążyła w smutku nie tylko przyjaciół i rodzinę, ale również łódzką psychologię.

Permalink do tego artykułu: http://ptp-lodz.pl/?p=443